نگاه متفاوت، قرائت متضاد
آغاز فرایند اسنپبک از سوی تروئیکای اروپایی بار دیگر پرونده هستهای ایران را به کانون توجه دیپلماسی جهانی بازگردانده است. سه واکنش از سوی سه طرف برجامی نشان میدهد معادلهای پیچده پیشرو است. از یکسو تهران با زبان تند و انتقادی، اعتبار و استقلال اروپا را زیر سؤال میبرد و تصمیم آنها را دیکتهشده از سوی واشنگتن میداند.
شرق: آغاز فرایند اسنپبک از سوی تروئیکای اروپایی بار دیگر پرونده هستهای ایران را به کانون توجه دیپلماسی جهانی بازگردانده است. سه واکنش از سوی سه طرف برجامی نشان میدهد معادلهای پیچده پیشرو است. از یکسو تهران با زبان تند و انتقادی، اعتبار و استقلال اروپا را زیر سؤال میبرد و تصمیم آنها را دیکتهشده از سوی واشنگتن میداند. از سوی دیگر، اتحادیه اروپا با چهرهای دوگانه ظاهر شده است؛ کایا کالاس ضمن تأیید آغاز روند اسنپبک، همچنان بر نقش خود به عنوان هماهنگکننده و تسهیلگر دیپلماسی تأکید میکند؛ رویکردی که بیشتر به مدیریت بحران و حفظ کانالهای گفتوگو شباهت دارد تا مواجهه صریح. در موضع سوم، روسیه به طور قاطع این اقدام اروپاییها را غیرقانونی و مغایر با قطعنامه ۲۲۳۱ معرفی کرده و با یادآوری پایبندی چندساله ایران به برجام، توپ مسئولیت را به زمین اروپا و آمریکا انداخته است.
ترکیب این سه موضع، تصویری چندلایه از وضعیت کنونی برجام ارائه میدهد؛ شکاف عمیق میان برداشتها و تفسیرهای حقوقی از قطعنامه ۲۲۳۱، رقابت ژئوپلیتیک قدرتها در شورای امنیت، و در عین حال تلاش بخشی از بازیگران برای بازنگهداشتن مسیر دیپلماسی. آنچه اکنون برجسته میشود، نهفقط اختلاف بر سر مفاد حقوقی، بلکه بحران اعتماد و اعتبار میان طرفهاست؛ بحرانی که آینده توافق هستهای را بیش از هر زمان دیگر در ابهام فرو برده است.